το μυαλό μου .... πλανιέται σε ατέλειωτους δρόμους....

το βράδυ ήρθε, σε λίγο θα κρυφτούμε κάτω από ένα ύφασμα και θα περιμένουμε ένα όνειρο να μας νανουρίσει.....πρέπει να είναι καλά εκπαιδευμένο, να είναι πιστικό, να μας πει την ιστορία που θέλουμε να ακούσουμε.... για να 'χουμε έναν ύπνο όμορφο, ελαφρύ, γλυκό.... και το πρωι να σηκωθούμε με όμορφη διάθεση για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στη μέρα μας....


.........σ' α γ α π ώ, σ' α γ α π ώ, μόνος μου δε μπορώ.... σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μίλα μου..... σ' αγαπώ φίλα με.... σ' αγαπώ με το μυαλό μου να πλανιέται σε ατέλειωτους δρόμους.....σ' αγαπώ για το χθες.... σ' αγαπώ για το σήμερα..... σ' αγαπώ για το αύριο......σ' αγαπώ.......

I.L.Y.........................................................

 

....μινωικοί λαβύρινθοι νοημάτων....

όταν υπάρχει η αφορμή.... οταν υπάρχουν τα ερεθίσματα...

οι λέξεις έχουν δύναμη, σου κάνουν μάγια, είναι η μαγιά της δημιουργίας, η ευχή, η ευλογία, η προσευχή, αλλάζουν το ψυχικό χώρο, εκφράζουν σκέψεις, προκαλούν συναισθήματα, διευκολύνουν άλλες σκέψεις να ελευθερωθούν, δίνουν ασφάλεια στον άλλον, αλλά μπορούν και να γίνουν ένας τυφώνας Κατρίνα..........
κάπου μέσα στον "Κίτρινο πύργο", ένα παλαιό βιβλίο, λέει πόση δύναμη έχουν οι λέξεις..... ήταν η αφορμή να πω κάτι....

μερικές φορές ξεμένω, όπως σώνεται το λάδι στο καντήλι ή το γκαζάκι του καφέ.....άλλες φορές, που είναι η στιγμή της αλλαγ'ης, της νέας τροφοδοσίας.... μήπως είδα το φλυτζάνι? μήπως διάβασα τ' αστερια?...κι αρχίζουν όλα τα κρυφά να βγαίνουν απο τη στριμωγμένη γωνια?... που με κάνουν να συμπληρώνω πέντε αράδες, ίσα-ίσα, κάποιες στιγμές..... ή πριν κλείσουν τα βλέφαρα.....

αράδες που δεν έχουν απαιτήσεις, που ξέρουν τον εαυτό τους, που χτυπιούνται όταν αρχίζουν να ξεδιπλώνονται σε λιβάδια από λαλάδες..... που συμπλέκονται μέσα σε νοήματα, με αλοιώσεις συνηθισμένων χαρακτηριστικών τους, με σύσπαση των μυών τους, όπως το σώμα μας.... σκέψεις με αράδες εκ του ασφαλούς.... που πολλές φορές δεν τολμάς ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό να πεις..... γιατί υπάρχουν και τέτοιες αν αρχίσουν να μπαίνουν σε σειρά.....που προσπαθούν να κρυφτούν πίσω απ΄ο μεγάλες λέξεις, δημιουργώντας μινωικούς λαβύρινθους νοημάτων, που μόνο μια Βασίλισσα μπορεί να σε ξεμπλέξει....

I.L.Y....................................oo....v....m.........................

ο αέρας φυσά, …. τον ακούς?.....

μέρα που 'ναι σήμερα….. δεν αφήνει το λουλούδι ν΄ ανθίσει, ούτε να το μυρίσεις…..
μέρα που 'ναι σήμερα….. κάπου κουρνιάζει ένα πουλί….. το βλέπεις?.....
μέρα που 'ναι σήμερα….. ο αέρας φυσά, περιδυνιζόμενος γύρω από την καρδιά…. τον ακούς?......
μέρα που 'ναι σήμερα….. μια σκιά στριφογυρίζει παγωμένη…..  τη βλέπεις?......

I.L.Y............................

απαλή γεύση.....

Ζορμπας, Ξενοφών...... χείμαρροι νερών.... κάποτε έγινα και 'γω ένα είδος καταιγίδας με δημιουργία χειμάρρου γραμμάτων που διοχετεύουν από μέσα μου όγκους νερού-συναισθημάτων....... σφίγγω τα χείλη μου και πάλι δεν κρατούνται πολύ και μερικές φορές μπορεί να ματώνουν.....οι ώρες περνούν, η μέρα φθάνει στην αλλαγή της, μπόρεσα, άντεξα......ξυπνώ το πρωί και φωνάζω, "μπορώ", γιατί το ‘χω πιστέψει πως αφού μπόρεσα χθες, θα μπορέσω και σήμερα........ μπορώ....... φαίνεται πως είναι μια αλήθεια.....

I.L.Y...................................... σαν τον καφέ...γλυκόπιοτος με απαλή γεύση......

'...Α γ α π ά ω......
είναι λάθος ή ευχή?.......
σε κοιτάζω και το ρεύμα κτυπά όλο το σώμα....
είναι παράδεισος ή κόλαση?
σ' ονειρεύομαι...
είναι ευτυχία ή .........
το γέλιο σου........
είναι Ζωή ή ...........
ο αέρας σου.......
είναι πνοή ή ..........

δύσκολα βρίσκεις αντίθετα........

....Θέλω να σου μιλήσω κι έχω στο νου μου χιλιάδες σκέψεις....

Θέλω να σου μιλήσω μα τρέμει η φωνή μου
λες κι αγαπάω πρώτη φορά στη ζωή μου,
θέλω να τραγουδήσω μα δε μ’ αφήνει το δάκρυ
αχ, αγάπη, αγάπη, αγάπη.
Θέλω να σου μιλήσω κι έχω στο νου μου χιλιάδες σκέψεις
όμως μπροστά σε σένα χάνουν το νόημα και οι λέξεις
κι όπως σε αγκαλιάζω και στο κορμί σου φιλιά χαράζω
φεύγεις και μένω μόνος και σου φωνάζω και σου φωνάζω,
αχ, αγάπη, αγάπη, αγάπη.
Θέλω να σου μιλήσω μα πάλι σωπαίνω,
θέλω να σε χορτάσω μα δε σε χορταίνω,
μέσα στα δυο σου μάτια βλέπω τον ήλιο να λάμπει,
αχ, αγάπη, αγάπη, αγάπη.
Θέλω να σου μιλήσω κι έχω στο νου μου χιλιάδες σκέψεις
όμως μπροστά σε σένα χάνουν το νόημα και οι λέξεις
κι όπως σε αγκαλιάζω και στο κορμί σου φιλιά χαράζω
φεύγεις και μένω μόνος και σου φωνάζω και σου φωνάζω,
αχ, αγάπη, αγάπη, αγάπη,
αχ, αγάπη, αγάπη, αγάπη.

I.L.Y.....................................................................

Εννοειται

όταν λέω "........", το εννοώ

δέκα μποφόρ....

καλημέρα γλυκιά Νεραϊδα......η μέρα σου να είναι ζεστή και φωτεινή......
δέκα μποφόρ θα φτάσει σήμερα....ούτε το φιλί δεν θα μπορεί να σταθεί....το φως θα τρεμοπαίζει....και με την ολονύχτια αγρυπνιά δεν θα στέκομαι ολόρθος.....η καρδιά θα σκιρτά, γιατί δεν μπορεί να σε δει....και μη πιαστείς απ' αυτό το μοιρολόι για να εμφανιστείς....

I.L.Y............................................................

Έμαθα καλά πως δε...... είσαι....

σήμερα δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον παράδεισο!!!!....από έναν λαβωμένο παράδεισο....η ΟΜΟΡΦΙΆ μου....ο ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟΣ Αγγελος, μου είπε οτι δεν είναι καλά.....Άγγελέ μου.....Καρδιά μου....Ψυχή μου....κάτω από τον φλογερό ήλιο,  κάτω από το φωτεινότερο φεγγάρι, μέσα στην πλατιά θάλασσα, μέσα στο μεθυστικό λιβάδι....είσαι πάντα όρθια, παλεύοντας με το δορι του Αγιωργιού όλα τα κακά, που πέφτουνε μπροστά σου......

σήμερα δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον παράδεισο!!!!....θαύμα είναι....ένοιωσα τόσο άπειρος, τόσο μικρός, που δεν μπορούσα να πω κάποιες λέξεις εμψυχωτικές...να πράξω κάτι που να τη στηρίξη.....μια αίσθηση που έμεινε μέσα μου.....όμως πήρα ένα τηλεφώνημα απ' τον παράδεισο.........από το πιό φωτεινά πρόσωπο, το πιο μεγάλο χαμόγελο....που έχει κάποιες βαθιές πληγές.........που γνωρίζει έναν όμοιό του.....που αισθάνεται την ενέργειά του.......μια αίσθηση που μένει μέσα μας βαθιά......Θαύμα ήταν......

θάθελα να φιλήσω το σώμα σου, να απομακρίνω, σαν τις παλιές βεντούζες, αυτά που σε έριξαν....να γιατρέψω αυτό που έκρυβες πίσω απ' τη ζεστή φωνή σου, τη δυναμική σου παρουσία....
επέλεξες να με εμπιστευτείς και να μου πεις αυτό που είχες μέσα σου.... σου πρότεινα να σε μεθύσω με γλυκό βασιλικό καυτό ποτό.....να γιάνει και το δικό μου πόνο........

για μένα ε΄σαι ο Ήλιος, το Φεγγάρι, η ομίχλη, η βροχή, το κύμα, η αύρα, το τιτίβισμα, η ηρεμία, το φως, το όνειρο, το λουλούδι, ο μοσχανθός, ο χτύπος της ζωής, ο ήχος του βουνού, το θρόισμα της θάλασσας,.....η Jasmin...μ.....

αχ καρδούλα μου, αγαπούλα μου, νάξερες.......νάξερες ........

........ είμαι δίπλα σου...........

I.L.Y..............................................................

....αντέχει τα πάντα....

ο Έρωτας είναι λουλούδι, θέλει πότισμα, φροντίδα, φως, γιατί μπορεί να μαραθεί.....η Αγάπη μπορεί να τσιμπάει σαν κάκτος, αλλά αντέχει ττα πάντα.....
I.L.Y.......................

με ρόδα να στολίσω τα όνειρά σου..

το βράδυ αυτό θα `ρθω με ρόδα να στολίσω τα όνειρά σου...
το βράδυ αυτό θα `ρθω στον ύπνο σου να μπω και στην καρδιά σου...

ιστορίες των καιρών......

ιστορίες των καιρών, χωρίς πρόσωπα...η λήθη παραμονεύει.... μπορεί να χαθώ στο δάσος...ο δρόμος μ' έφερε ως εδώ, περνώντας μέσα από μια κίνηση αδιαφορίας... περπατώντας δίπλα μου με τη "ζωή", αλλά δεν ξέρω αν η ίδια η ζωή με θέλει δίπλα της,.....ο ήλιος έλαμπε,μα το φως δεν έφεγγε καμμιά ελπίδα...το δάσος ακίνητο....τα πέτρινα αδειανά τραπέζια, χωρίς πρωίνό ή μεσημεριανό, συμπληρώνουν την καθημερινότητα...... η Πυθία ατάραχη, δυσνόητη, χωρίς ούτε κάποιο αίνιγμα....η ταχύτητα πέφτει,το αμάξι χαλάει....ίσως στο ξημέρωμα που θάρθει, να ακουστεί κάποιος έστω αντίλαλος....

Τα Κύθηρα ποτέ δε θα τα βρούμε,......

τι Όμορφη που είναι.....

ένα πανέμορφο άγαλμα της Αφροδίτης, υπέρλαμπρο, ελληνικής κοπής.....
τι Όμορφη που είναι, Θεέ μου!!!...
το αγαπημένο πρόσωπο της ζωής, πάντα γλυκύ και ανόθευτο......
μια αληθινή ΟΜΟΡΦΙΑ, Αθάνατη, γεμάτη Πλούτο.....
με το χαμόγελο, την τρυφερότητα, το βλέμμα εκείνο που κοιτά μέσα σου, με άνοιγμα της ψυχής.....

I.L.Y.........................................................................

πήγα στα μέρη ....

πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί
μικρό κορίτσι ήσουν κι ήμουνα παιδί
..............................................
που `χες λουλούδια μες στην καρδιά
.................................................
να μας ζεστάνει στην παγωνιά
................................................................
Κλεισμένη η πόρτα και χαμένα τα κλειδιά
..............................................................
Πού `ναι τα χρόνια ωραία χρόνια
.................................................................

αν μπορούσες νὰ διαβάσεις!!!!!!.....θ' άλλαζαν πολλά....

ύστερα από πολύ καιρό ξαναγύρισα, ίδιοι δρόμοι, έρημοι δρόμοι......
ερωτικές λέξεις, λέξεις ψυχής κρεμιούνται στον ή στους τοίχους, στα κάδρα των παραθύρων....ο έρωτας είναι παρών, με έναν περίεργο τρόπο, το άρωμά του μυρίζει παντού γύρω μας.....πόσο τρελός από έρωτα μπορεί να είμαι?..... κρατώντας το μολύβι, το κλικ-κλικ.... εκφράζομαι μέσα από σκέψεις, στίχους ποιητών, τραγούδια, αφήνοντας αποτυπώματα συναισθημάτων για την ΟΜΟΡΦΙΆ που είναι ο ομφαλός της γής......
έγραψα δειλά στον τοίχο Jasmin... πόσο σ’ αγαπώ

I.L.Y.............................................................................