σήμερα δε βγήκαμε βόλτα.....

ιλυ...ιλυ...ιλυ....

τα απρόβλεπτα…

τα πάντα γίνονται απρόβλεπτα…μια έκφραση ζωής και ομορφιάς που γεννιέται μέσα από ένα φλέρτ, που είναι το βασικό κίνητρο για να έρθεις σε επαφή με την ομορφιά και να δημιουργήσεις…που δεν έχει καμιά υποψία εξαπάτησης, καμιάς υπερβολικής ωραιοποίησης….είναι μια όμορφη ανάδειξη της γυναίκας…αυτής της πανέμορφης εικόνας στον κόσμο…
την βλέπεις, την σκέφτεσαι, την ονειρεύεσαι….καμιά φορά πελαγώνεις, όταν δεν έχεις μέσα στο μυαλό σου την κατάκτηση…. και σκέφτεσαι ξανά και ξανά τα γλυκόλογα που θα πεις, αν και ξέρεις ότι η ομορφιά της κοπέλας και η συνάντηση των βλεμμάτων θα ανατρέψουν τους σχεδιασμούς και θα δημιουργήσουν δικούς τους χείμαρρους συναισθηματικών, εκφράσεων…
αφήσεις το συναίσθημά σου να ξεδιπλώνεται σιγά – σιγά, να εκδηλώνεται, να νιώθεις ότι η αλληλεπίδραση με τη Ομορφιά δημιουργεί όλο και πιο ωραία ανεβάσματα στη γνωριμία και στη σχέση, ότι απελευθερώνονται είδωλα, το δικό της και το δικό σου, μέσα σε μια νέα εικόνα του ωραίου και του τρόπου που πλησιάζουν, του μοναδικού, με εσένα και την Ομορφιά….
ο αρχικός αυτός τρόπος πλησιάσματος, είναι έκφραση αγάπης, αγάπης για τη ζωή, για τον κόσμο, μα κυρίως για τη ΟΜΟΡΦΙΆ….

ιλυ....

μνήμη...

διάβαζα μια ανάλυση για το έργο του Μ. Αναγνωστάκη...μιλά για μνήμες, παθητικές κι ενεργητικές... η συνήθεια, λέει, δεν διαφέρει από την παθητική μνήμη, γιατί αρνείται το καινούριο... έχει μια  συμπεριφορά ίδια που επαναλαμβάνεται, που αντικαθιστά κάθε νέο με αυτό που ήδη γνωρίζουμε και έτσι η συμπεριφορά αυτή μας εμποδίζει να αποδεχτούμε τη στιγμή και να αλλάξουμε τον εαυτό μας... έτσι η παθητική μνήμη δεν μπορεί να διαχωρίσει την ανάμνηση του παρελθόντος από στιγμές του παρόντος...μια ανάμνηση που δεν οριοθετείται στο παρελθόν, που συγχέεται με το παρόν,  θεωρείται αιώνια...
όταν η μνήμη μπορεί να διαχωρίζει το παρόν από το παρελθόν, τότε η σκέψη απελευθερώνεται και σου επιτρέπει την συμμετοχή στις μελλοντικές εξελίξεις... αυτή τότε είναι η ενεργητική μνήμη...
είναι αυτές που μπορούν να μοιράζονται μεταξύ παλιάς μνήμης και έμπρακτης δράσης...μεταξύ της περιγραφής παρελθόντων εμπειριών και εικόνων και του επίκαιρου, κριτικού λόγου....
μέσα σε αυτό τον διαχωρισμό η ποίηση τις περισσότερες φορές αναφέρεται στην ανάμνηση, στην  ακύρωση του παρόντος, στη μη αποδοχή του πραγματικού, στην ακινησία, στην έλλειψη δράσης....τότε αυτή γίνεται μιά κρυψώνα του εαυτού μας....μιά αυταπάτη...

"....μετρώντας ακόμη μια φορά ένα-ένα τα ναυαγισμένα μας όνειρα  Πώς ζήσαμε κι άλλο ένα βράδυ την ίδια πάντα αναμονή..."

"...και μια στιγμή στο στεγνωμένο νου τους περνά μιαν ηλιαχτίδα
κάτι σα μια θαμπή ανάμνηση μιας ζωικής προϊστορίας
απλές προθέσεις ζωής διασφαλίζουν μιαν επικαιρότητα
ανία, πόθοι, όνειρα,...."

η μνήμη αυτού του αποσπάσματος στοίχων ανήκει στη παθητική μνήμη, αναφερόμενη σε μια προϊστορική  ανάμνηση, αποξένωση, απώλεια της ταυτότητας, φόβο...

γράφουμε ένα ποίημα για να κρύψουμε το πρόσωπό μας.... 

"πόσα άλλα κρυμμένα βαθιά…"

δραστηριοποιώ τις αναμνήσεις...μαζεύω παλιές μικρές ελπίδες, και δεν τις αφήνω να χαθούν μέσα σε όνειρα και φαντασίες....

ιλυ...........

"ανυπεράσπιστο..."

να μπορούσα...στο έλεός σου να αφεθώ, να παρασύρομαι, από τα χέρια σου να κινούμαι, τον έρωτα μόνο να ζούμε...
να είμαι ονειροπόλος, με τις ψευδαισθήσεις μου να ζω, τη λογική μου στην άκρη να αφήνω...
στον έρωτα να αφήνομαι, να τον ζω...κι ας....

ily....ily....ily....

ντροπαλότητες...

όταν οι ντροπαλότητες γίνονται κομμάτι της πεζογραφίας....

ιλυ........................

αχνίζοντας...

σταγόνα σταγόνα ....
ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........ιλυ.........ιλυ........ιλυ...........

I Love You

μιά υπέροχη μέρα μεσημεριού...

μια μέρα που ξεκίνησε με βροχή, ψύχρα, δίχως αχτίδα ήλιου, με παρκαρισμένα πολλά αμάξια που δεν σε άφηναν να σταματήσεις να πάρεις ένα καφέ για το δρόμο…. άδειοι δρόμοι, με τα Μετέωρα να είναι πήχτρα στην ομίχλη… και έπρεπε να ανοίξει η τεράστια πόρτα…μέσα ψυχή!!!....και έριχνε.. θα πέρναγαν πολλές ώρες εδώ…
νέκρα… ωσπου να μπώ μέσα …. Βάζω μπρος το μοτεράκι κι αρχίζουν να ανοίγουν παράθυρα…ώσπου μια πρώτη συντροφιά αρχισε να λέει «θα ήθελα να ποιούμε καφέ μαζί..τι λές?...»…έτσι άρχισε να περνούν στιγμές ευχάριστες….άρχισαν να φτιάχνουν τα καθίσματα, το τραπεζάκι..αναζητώντας το γκαρσόνι χτύπησα δυό παλαμάκια, στο πρώτο ήταν απασχολιμένο, στο δεύτερο μάλλον κατάλαβε και περίμενα….
ήρθε…ο ήλιος ήρθε….
Θεέ μου! Τι παράξενη και αλλιώτικη γίνηκε η μέρα?....που τον βρήκες αυτόν τον τεράστιο ήλιο Θεέ μου και που κρυβόταν τόσο καιρό?...που να το φανταζόμουν πως το κρύο και βροχερό πρωινό θα γινόταν ένα πανέμορφο μεσημέρι…με τέρμα τη μουσική..άρχισα να τραγουδώ….τραγούδια αλήθειας…
μετά από λίγο η «πρώτη» παραγγελία ήρθε….κουβεντούλα…και μικρές ρουφηξιές από αυτόν το υπέροχο καφέ….τι υπέροχο χαρμάνι!!!!....
κάποια στιγμή ανασηκώνεται, «έρχομαι» λέει..και πάει κατά ’κει… κοιταζομαι, και λέω αμαν..έτσι είμαι?...λίγο χρόνο έχω να φορέσω τα καλά μου…τα καλά στην ψυχή μου, γιατί καιρό τώρα φορούσε κουρέλια…μάλλον τώρα θαρρώ πως δείχνω καλύτερα!!!...καινούρια ζακέτα, καινούρια ελπίδα, καινούριο παντελόνι, καινούριο χαμόγελο, καινούρια παπούτσια,  καινούρια καρδιά….ένιψα το πρόσωπο μου με νερό άφθονο, να φύγουν δυο δάκρυα που στέγνωσαν  πάνω μου, να φύγουν σκοτάδια, να φύγουνε σκέψεις σκούρες…
για μια κούπα καφέ, που μυρίζει αλλιώς!!! μμμμ, αααα, τι ωραία που μυρίζει ο καφές!!!...μυρίζει ζωή ο καφές μου σήμερα, μυρίζει “εσύ”, μυρίζει ουρανό, αλήθεια μυρίζει….
Θεέ μου!!!...τι παράξενη και αλλιώτικη ήμερα ξημέρωσες?...τι ωραία ζωή!!!...
το πολύγλυκο αυτό μεσημέρι κύλησε έτσι..ώσπου ήρθε η σκοτεινιά γυρίζοντας σπίτι,  στάθηκα μπροστά στον καθρέφτη….άρχισα να τυλίγω το κεφάλι μου να γίνει μούμια, να μην ακούω, να μη βλέπω, να μείνω με αυτή την υπέροχη εικόνα του ήλιου που βασιλεύει, με τους ήχους των τιτιβισμάτων….
γύρισα το σκοτεινό μου μέρος….

ιλυ.....αμέτρητα.....

how I love you....

how I loved you , how I love you still...
how my heart sings because....

the echoes of your laughter

the meaning of my life
it all begins with you

I l y.......

ένας άνθρωπος-ποδηλάτης...

με ανθεκτικότητα στην πάλη....

ιλυ......

το ποτήρι σου...

Στο τραπέζι που τα πίνω

λείπει το ποτήρι σου, 

λείπουν τα γλυκά σου λόγια

που άκουγα απ’ τα χείλη σου.

Η θύμησή σου τη νύχτα αυτή

μες στην καρδιά μου είναι καρφί.

Όπου ρίξω τη ματιά μου

βλέπω την σφραγίδα σου, 

κι αν ματώνει η καρδιά μου, 

ζω με την ελπίδα σου...

προσωπικότητες..

από ενα άρθρο....της μύτης....

1. Νουβία μύτη: Οι δημιουργικοί και περίεργοι άνθρωποι έχουν μια Νουβία μύτη. Είναι αισιόδοξοι και είναι ανοιχτοί στην ζωή τους. Είναι πολύ κοινωνικοί και συνήθως έχουν μια ενδιαφέρουσα ομάδα φίλων γύρω τους.
2. Ελληνική μύτη: Οι άνθρωποι με Ελληνική μύτη είναι λίγο πιο  συγκρατημένοι. Το βρίσκουν δύσκολο να δείξουν τα συναισθήματα τους και δεν τους αρέσει να είναι στο κέντρο της προσοχής. Είναι πιστοί, έχουν μια ρεαλιστική ματιά στην ζωή τους και πάντα μπορεί κάποιος να βασιστεί πάνω τους.
3. Γαμψή μύτη: Αυτή έχει ένα (μικρό) εξόγκωμα στην μέση της. Οι άνθρωποι με γαμψή μύτη είναι πολύ φιλόδοξοι και επικεντρώνονται στον στόχο τους. Συχνά έχουν μεγάλη αποφασιστικότητα και αρχές τις οποίες υπερασπίζονται έντονα.
4. Γρυπή μύτη: Οι άνθρωποι με μύτη σαν και αυτήν είναι αποφασισμένοι και οργανωμένοι. Νοιάζονται για την καριέρα τους και η επαγγελματική τους επιτυχία είναι προτεραιότητα τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι έξυπνοι και δεν τα παρατάνε πριν αποκτήσουν αυτό που θέλουν είτε σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο.
5. Γαλλική μύτη: Αυτοί είναι χαρούμενοι, ενθουσιώδεις, παρορμητικοί και αυθόρμητοι άνθρωποι. Συχνά είναι δημοφιλείς αφού η δραστήρια συμπεριφορά τους προσελκύει πολλού ανθρώπους που τους θαυμάζουν. Ακολουθούν το ένστικτό τους περισσότερο από άλλους ανθρώπους και τις περισσότερες φορές έχουν δυνατά ένστικτα.
6. Ίσια μύτη: Οι άνθρωποι με μύτη με αυτό το σχήμα έχουν μια δυνατή προσωπικότητα και μεγάλη αυτοπεποίθηση. Είναι πάντα ο εαυτός τους όποια και αν είναι η κατάσταση και είναι σίγουροι για τις ικανότητες τους. Εξαιτίας αυτού δεν επηρεάζονται εύκολα.
7. Ρωμαϊκή μύτη: Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ ευαίσθητοι και έχουν μια δυνατή συναισθηματική ζωή. Είναι πολύ συμπονετικοί και είναι πάντα εκεί για τους άλλους. Μερικές φορές αφήνουν σε δεύτερη μοίρα τους εαυτούς τους παρόλα αυτά …
8. Στραβή μύτη: Οι άνθρωποι με αυτή την μύτη είναι σταθεροί, αξιόπιστοι και καλοί ακροατές. Είναι ρεαλιστές και πάντα μπορείς να βασιστείς πάνω τους...

από το https://www.tipsandtricks.gr/

for the people I love...

κάποιοι λέν πως μας φακελώνουν.. το θεωρώ αβάσιμο αλλά και προσωπικά δεν είμαι υπερευαίσθητος με τα προσωπικά μου δεδομένα…σάμπως τι!!! να ξέρουν που διαμένω? με τι ασχολούμαι?... πόσα χρήματα έχω?... τι ασθένειες έχω περάσει?... που βρίσκομαι?.. που ταξιδεύω?.. με ποιον ή ποια βρίσκομαι?.. τι τρώω?... πως ντύνομαι?... πόσα χιλιόμετρα περπατώ?...πόσες ώρες κοιμάμαι?... το DNA μου?... τις εξετάσεις μου?... την ταυτότητα μου?... το ΑΦΜ μου?... το βάρος μου?... το ύψος μου?.......και μαζί με αυτά θα μάθουν και ένα σωρό άλλες πληροφορίες και γεγονότα για τα οποία είμαι περήφανος …. Όμως !!!!...όλα αυτά δεν υπάρχουν χωρίς εμένα….εγώ δημιουργώ τα προσωπικά δεδομένα, τη ζωή μου, τις ιστορίες μου, δεν με δημιουργούν εκείνα…εγώ είμαι ο σημαντικός και όχι αυτά….τα γράφω συνεχώς….κι ας λένε…   με ενοχλεί όμως πολύ η περιέργεια των ανθρώπων να σε ψάχνουν για διάφορα θέματα που δεν έχουν κανένα νόημα…..έτσι τις σύγχρονες τεχνολογίες τις προτιμώ, από το ψάξιμο και το κουτσομπολιό…
υπάρχουν άπειρα πράγματα που σε καταγράφουν, σαν και το 13033 κ.α…… ένα ψάξιμο δικαιολογώ στους ανθρώπους, όταν θέλουν να μάθουν πράγματα για να σε βοηθήσουν…. ακόμα και σε εκείνους που είναι πολύ κοντά μου δεν καταλαβαίνω γιατί κοκκινίζουν-ανάβουν, αφού κάποια πράγματα δεν τους αφορούν, δεν είναι γι’ αυτούς….αυτούς δεν τους κρίνω, μιας και τους έχω στην καρδιά μου, στη σκέψη μου….όπως καταλάβατε δεν με ενδιαφέρουν τα προσωπικά δεδομένα αλλά με ενοχλεί η διαδικασία της έρευνας και της προσπάθειας να μάθουμε πράγματα για κάποιους ανθρώπους τα οποία δεν επιθυμούν να δημοσιοποιούν….-αλλού πάει αυτό-....δηλαδή τις προσωπικές στιγμές τους που είναι σεβαστές και ιερές…..

τα όμορφα τα αποθανατίζουμε...τα κρατάμε μέσα μας....

οι κανονικοί άνθρωποι....

εμείς...οι κανονικοί άνθρωποι, ξεχάσαμε οτι οι ίδιοι μετατρέψαμε τον έμφυτό μας παράδεισο σε κόλαση....
μέσα από γραπτό-πεζογραφικό λόγο, με λέξεις και αντικείμενα τη μια φορά καταστρέφει, μέσα από την ποίηση με τις εικόνες και τον ήχο-μουσική, μαζί με τη 10η Μούσα την άλλη φτιάχνει παραδείσους...
...αυτός ο άνθρωπος, ο ποιητής, δεν εξιδανικεύει την πραγματικότητα,...κάνει τη λυρική απογραφή του κόσμου, ώστε να δούμε τον παράδεισο ακόμη υπαρκτό...αυτό είναι, κατά πως φαίνεται, το κοινωνικό λειτούργημα του ποιητή...

ιλυ.........Μανταλένα......
...

Μανταλενάκι....

άλλααααααααα....

του Ζαμπέτα..

 ily........