Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2019
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2019
Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2019
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019
Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2019
Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019
Θεέ μου.....
Θεέ μου πως την Αγαπώ....
αγάπη μου ...
πιστεύω πως εσύ είσαι η ζωή μου...
αν έχω την τύχη να σου δώσω κάτι που να κρατήσεις μέσα σου από την αληθινή ζωή...
αισθάνομαι....
ποτέ δε φανταζόμουν πως θα μπορούσα ν’ αγαπήσω έτσι....
κι αν σου γράφω έτσι που σου γράφω, δεν είναι για να με καταλάβεις...
άκουσα τον εαυτό μου να ψιθυρίζει «Θεέ μου πόσο την αγαπώ»....
σε συλλογίζομαι χωρίς μια στιγμή διακοπή....
όταν αγαπά κανείς και δεν έχει τον άνθρωπο του, πρέπει να βρει τρόπο να μην ξυπνά ποτέ του…
πόσα πράγματα που έχω να σου πώ ή να σου δείξω και που δε μ’ άφησε η λαχανιασμένη ζωή μας....
…ξέρεις πόσο πολύ είναι για μένα οι λίγες στιγμές....
…σου είπα ένα σωρό πράγματα, αλλά εκείνο που ήθελα να πω και μ έκανε να μουντζουρώσω τόσο χαρτί δεν το είπα:....
σε συλλογίζομαι...
αν μπορώ να σου δώσω μια μικρή χαρά, πρέπει να σου τη δώσω αμέσως...
αγάπη μου, θα με συγχωρήσεις γι’ αυτά, που είναι δύσκολο να ειπωθούν σε μια γυναίκα...
ρωτιέμαι καμιά φορά πως θα μιλούσες, αν ήσουν κοντά μου...
δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω τώρα, παρά αυτές τις ανόητες λέξεις.....
Καληνύχτα, αγάπη,...
από τον ερωτευμένο Σεφέρη....
Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019
Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019
....άλαλα χείλη...
φεύγουν και δεν γυρίζουν να δουν τη πόρτα δίχως νούμερο θαλαμου...ίσως δεν αντέχουν ....φεύγουν και ξαναγυρίζουν την άλλη μέρα στον "ομαλό" βίο...
οι μικροχαρές, οι μικροστεναχώριες, ο καφές του πρωινού, τα ζεστά βράδια, το κουτσομπολιό, τα μπάνια στις λαϊκές αμμουδιές, με κάθε όχημα φεύγουν όλοι....πιό πίσω παραμένουμε 'μεις...ποιοί?....θα τους γνωρίσεις από το βλέμμα, θαμπωμένο από τότε που θρονιάστηκε μέσα μας το κατακάθι των τελικών ετυμηγοριών...και αν παραπονιόμαστε, εί΄ναι από νοσταλγία για κείνο που "κάποτε εμείς..."
τέλος πάντων.....μιά παλάμη ανοιχτή υπάρχει.... όταν σφίγγεις τον έρωτα στην παλάμη λίγο θέλει να τον πνίξεις... ο έρωτας στην κλειστή παλάμη είναι δεδομένος.... στην ανοιχτή παλάμη ελεύθερος να μείνει ή να φτερουγίσει μακριά....
οι μικροχαρές, οι μικροστεναχώριες, ο καφές του πρωινού, τα ζεστά βράδια, το κουτσομπολιό, τα μπάνια στις λαϊκές αμμουδιές, με κάθε όχημα φεύγουν όλοι....πιό πίσω παραμένουμε 'μεις...ποιοί?....θα τους γνωρίσεις από το βλέμμα, θαμπωμένο από τότε που θρονιάστηκε μέσα μας το κατακάθι των τελικών ετυμηγοριών...και αν παραπονιόμαστε, εί΄ναι από νοσταλγία για κείνο που "κάποτε εμείς..."
τέλος πάντων.....μιά παλάμη ανοιχτή υπάρχει.... όταν σφίγγεις τον έρωτα στην παλάμη λίγο θέλει να τον πνίξεις... ο έρωτας στην κλειστή παλάμη είναι δεδομένος.... στην ανοιχτή παλάμη ελεύθερος να μείνει ή να φτερουγίσει μακριά....
πικρά χαμόγελα στο θάλαμο δίχως νούμερο....
....getting my hopes up high...
Damn your eyes
They're taking my breath away
For making me wanna stay
Damn your eyes
For getting my hopes up high
Making fall in love again
Damn your eyes...
They're taking my breath away
For making me wanna stay
Damn your eyes
For getting my hopes up high
Making fall in love again
Damn your eyes...
Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2019
βράδυ...
κι εσύ ‘σαι κάπου
άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες
περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος
κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες...
Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019
λείπει καιρό ....
γυναικεία γραφή, η αφύπνιση του σώματος μιας γυναίκας που ζει το θαύμα του έρωτα....
κάθε πρόβλημα έχει τη δική του λύση... έχω την αίσθηση πως τα περισσότερα θέματα που αναζητούν-ερευνούν οι άντρες συγγραφείς, έχουν λυθεί, και ότι η γυναικεία ευαισθησία μπορεί να δημιουργήσει νέες «συγκρούσεις», να φωτίσει αλλιώς τα προβλήματα και τότε η γυναικεία γραφή δείχνει ένα μέλλον, χωρίς να το έχω συνειδητοποιήσει πλήρως…
η γυναικεία γραφή αντιστέκεται, και διαφοροποιείται από την αντρική… έχει την πρόθεση να ορίσει τη γυναικεία διαφορετικότητα στη σκέψη, στον κοινωνικό χώρο… όμως το θέμα δεν είναι ότι ο κόσμος της θα γίνει καλύτερος με περισσότερη γυναικεία συμμετοχή, αλλά αν ο κόσμος δεν γίνει πιο «μαλακός», αν δεν εκθηλυνστεί,, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει….
Μια γυναικεία γραφή
Κική Δημουλά
ily....άκλητο....
κάθε πρόβλημα έχει τη δική του λύση... έχω την αίσθηση πως τα περισσότερα θέματα που αναζητούν-ερευνούν οι άντρες συγγραφείς, έχουν λυθεί, και ότι η γυναικεία ευαισθησία μπορεί να δημιουργήσει νέες «συγκρούσεις», να φωτίσει αλλιώς τα προβλήματα και τότε η γυναικεία γραφή δείχνει ένα μέλλον, χωρίς να το έχω συνειδητοποιήσει πλήρως…
η γυναικεία γραφή αντιστέκεται, και διαφοροποιείται από την αντρική… έχει την πρόθεση να ορίσει τη γυναικεία διαφορετικότητα στη σκέψη, στον κοινωνικό χώρο… όμως το θέμα δεν είναι ότι ο κόσμος της θα γίνει καλύτερος με περισσότερη γυναικεία συμμετοχή, αλλά αν ο κόσμος δεν γίνει πιο «μαλακός», αν δεν εκθηλυνστεί,, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει….
O Πληθυντικός Aριθμός
O έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.
Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από εδώ και πέρα.
Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμού
και άκλιτη.
H μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.
H νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θηλυκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.
Μια γυναικεία γραφή
Κική Δημουλά
ily....άκλητο....
Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2019
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









