αφηρημένα ....

πριν πάω για ύπνο, μπήκα μέσα να σε χαϊδέψω, να χαϊδέψω κάπως αφηρημένα το σχήμα της μορφής σου που είχε πάρει ο αέρας....κι όμως απείρως περισσότερο θα προτιμούσα το ζεστό βαθούλωμα του κορμιού σου δίπλα μου στο στρώμα....

δεν στέκεται ούτε ο καπνός όρθιος.............που το μάτι...........

Ξυπνώντας Σ.Κ....

Λίγες σταγόνες ακόμα στα ελάχιστα μαλλιά..... πρόσωπα γυμνά, ανύπαρκτα....δωμάτιο γυμνό, κρεβάτι τυχαίο, .....κορμί γυρτό σα φλούδι, που δεν κρύβει τη στομαχική ψύχωση της λησμονιάς....λέξη καμμιά, πλήρης ανυπαρξία του γύρω και του πέρα....

Ζώντας μονάχα τη στιγμή, που φεύγει....που ξέρουμε πως φεύγει....

http://blog.rls2000.com/wp-content/uploads/2013/10/orange-peel.jpg

σαν άστεγος...

Μια αποτυπωμένη μορφή, με λίγο σπαστό χαμόγελο και τραγουδιστό ψέλλισμα… σε μια μοναχική κοινωνία, ούτε σκύλος, ούτε γάτα είναι γύρο, μόνο μια περιστασιακή αλεπού, που επειδή είναι κάτι που δεν βλέπεις τακτικά, πέφτει πάνω της ένα διερευνητικό βλέμμα… η παρουσία της επιθυμητή…
Πολύτιμοι σύντροφοι, γεμάτοι από αρετές ομορφιά και αγάπη έχουν αρχίσει την εγκατάλειψη… και σαν άστεγος, αρχίζει να ξεχνιέται από πολλούς και από πολλά… εμφανίζεται με διαφορετικότητα μέσα σε μια κανονική ζωή… ξέρει να κοιτά τους ανθρώπους κατάματα, ευθύβολα, χωρίς περιστροφές και ν’ αγαπά πολύ την «οικογένειά» του….
ίσως δεν ξέρει ν’ αγαπά…
ίσως δεν εκτιμά αυτό που έχει…
ίσως δεν έχει ρούχα ζεστά…
ίσως να έχει φίλους που τους «ξεχνά»….
ίσως να θυμώνει χωρίς ιδιαίτερο λόγο….
ίσως να έχει δουλειά και να παραπονιέται…
ίσως δεν έχει απόθεμα ψυχής να δώσει….
Ίσως ν’ αγαπά…

της ψυχής τη μοναξιά....

για μια πρέζα και μια τζούρα.....

Άλλοι σ’ακουμπούν κι άλλοι σ’αγγίζουν....εσύ τα έκανες και τα δύο....

που να κρυφτώ....................
δεν ξέρω ποιό είναι το σωστό, δεν ξέρω ποιό είναι το λάθος, ξέρω μοναχά πως αισθάνομαι, ακουμπώ, αφουγκράζομαι τα κύματα μέσα μου, και τα ακολουθώ, τα εμπιστεύομαι και τα ακολουθώ....

λογικό-παράλογο δεν νοιώθω..νοιώθω μόνο τα βλέμματα των γνωστικών, που μου υπαγορεύουν με το βλέμμα να σταματήσω να ακολουθώ κύματα...να σταματήσω να ακολουθώ θάλασσες, να περπατήσω στη στεριά....

''Είσαι στεριανό όν καλή μου, τα πόδια σου είναι για να ακουμπας στη γη..''

μάζεψε όλα τα σχολια..........βάλτα το ενα διπλα στο αλλο...δεν τελειώνουν...........

.... Billy and .... Frank...

Η αγάπη είναι αγωνία...
Η αγάπη είναι έκσταση...
Η αγάπη είναι απρόβλεπτη, δοκιμαστική, απόλυτα γαλήνια....
Δεν είναι πάντα αυτό νιώθεις, αλλά κάτι που κάνεις....

https://www.amazon.com/Another-Marvelous-Thing-Laurie-Colwin-ebook/dp/B00O1E3YM2

'χω να θυμάμαι, μια αγκαλιά να μη ....

Ένα ..........   κι άλλο ένα , κέρνα με και μένα

απόψε άναψε η ματιά σου, με τύλιξε η φωτιά σου

έχεις στο βλέμμα σου μια θλίψη , πες μου τι σου'χει λείψει

μίλα για τα χαμένα νιάτα, κι αν κουραστείς σταμάτα.

εεεε..... στον παράδεισο μια βόλτα

..............................................

ένα ............. η ζωή μου, καπνός η αντοχή μου

έχει αλλάξει η εποχή μου, μουδιάζει η φωνή μου

η ζάλη μέσα στο ποτήρι , μου κάνει απόψε το χατίρι

ελπίζω σε μια άσπρη μέρα, πρέπει να πάμε παραπέρα

εεεε..... στον παράδεισο μια βόλτα

.....................................................

το μόνο πού'χω να θυμάμαι, μια αγκαλιά να μη φοβάμαι

και ένα μισοσβησμένο χάδι, έχω για φως μεσ΄το σκοτάδι

εεεε..... στον παράδεισο μια βόλτα

ε........................................

και ..... χωρίς τσιγάρο.....

...είναι το ταξίδι που θα κάνεις από εκείνα που δεν θα ξεχάσεις όσο ζεις....

ο κλόουν του κουτσοφλέβαρου.... χρωματίζει τις στιγμές μας.....

το Αξίωμα ......της τέχνης......

τα μικρά και ασήμαντα ......κάνουν όμως τι διαφορά ...

έχουμε λίγο την τάση να παραμελούμε τα μικρά και ασήμαντα καθημερινά πραγματάκια που κάνουν όμως τεράστια διαφορά στην εξέλιξη μιας σχέσης!!!
ποιοί?.....μα εμείς... the men....

..... τα μισά του φεγγαριού....

μέχρι να μας βρει το χάραμα , ...
την ανάσα .......................
......κι έγειρα....................
...............................................
πήρα χρώμα...............................
και απ’ τους χτύπους ............................
μέχρι τα μισά του φεγγαριού , ..........
και το άρωμα .................... μυρίζω...