ένα ταξίδι στο χρόνο για ν' απολαύσουμε τις σημερινές στιγμές....

I Love You...

εντυπο μετακίνησης...

 

 κάπου στη Γαλλία...

σ' αγαπώ.....

επικονίαση...

 αγάπη μου...όταν το Λουλούδι ανθίζει, οι μέλισσες έρχονται απρόσκλητες...

σ' αγαπώ ΜελισσΆνθη ....

 

να βρεθούμε......

σ' αγαπώ.......

για σένα μιλάω.....

Δεν είμαι καλά, καθόλου καλά,
δεν είμαι καλά, μου λειπεις πολύ κι ολο πονάω.
Δεν είμαι καλά, καθόλου καλα, για σένα μιλάω.

Δεν είμαι καλά, καθόλου καλά,
δεν είμαι καλά, σε θέλω πολύ και σε ζητάω,
δεν είμαι καλά, καθόλου καλά, γύρνα πίσω πονάω.

Δεν περνάω καλά μακρυά σου,
δεν περνάω καθόλου καλά,
δεν αντέχω να ζω μακριά σου,
γύρνα πίσω να γίνω καλά.

Δεν είμαι καλά, καθόλου καλά,
δεν είμαι καλά, μου κάνεις πολλά μα σ αγαπάω.
Δεν είμαι καλά, καθόλου καλα, για σένα μεθάω.

Δεν είμαι καλά, καθόλου καλά,
δεν είμαι καλά, μου λείπεις πολύ κι όλο πονάω.
Δεν είμαι καλά, καθόλου καλα, για σένα μιλάω.

Δεν περνάω καθόλου καλά,
γύρνα πίσω να γίνω καλά!

δεν περνάω καλά μακριά σου...του το σφύριξα του Αλκαίου και τόκανε τραγούδι....δεν ήσουν καλά, ...τα περί ανέμων και υδάτων ήταν κάτι για να μιλήσουμε....θα μπορούσε να ήταν ακόμα καλύτερα αλλά, χαρακτήρισέ το όπως θες, φοβάμαι μήπως χαθούν ξανά ακόμα και τα ίχνη... φεγγάρι ολόγιομο απόψε, πάρτο στον ύπνο σου κάτι θα σου πει...

αγκάλιασε για αυτές τις ώρες που δεν είσαι καλά τις λίγες λέξεις, όχι το περιεχόμενο, το άκουσμα....θα βρεθούν και οι στιγμές....

σ' αγαπώ.,...

δεν είναι δυό λέξεις....είναι ότι μπορείς να φανταστείς....

σ' αγαπώ...... Λουλουδάκι.....μπορώ να σε μυρίσω, να γευτώ τη δροσιά σου, να γλυκαθω από το νέκταρ σου, να δω το υπέροχο φανταστικό σου χρώμα, να τσιμπιθω απ' τ' αγκαθάκια σου, να κάνω αχ!! να το βάλω στο στόμα και να το δαγκώσω....

σ' αγαπώ.....

αγαπώ κάποιον που εμπιστεύομαι....κάποιον που θ' ανάψει ένα κερί όταν....

 Σ' αγαπώ ...

 ιλυ........

 

οι σωματοφύλακες....

 οι (τρεις) δύο σωματοφύλακες....

"όλοι για έναν, ένας για όλους"

...

να πάμε χέρι με χέρι...

ζούμε σε επαναλαμβανόμενους εγκλεισμούς με όλο και μεγαλύτερη αποστροφή στην ερωτική ηλεκτρονική τεχνολογία webex, skype, zoom, tv, tablet, pc, πλατφόρμες, τηλεργασίες…..οι αμυγδαλιές ανθίζουν στη φύση και στις σκέψεις μας, περιμένουμε να μοσχοβολήσουν ξανά τα γιασεμιά….στην αρχή βγαίναμε στα μπαλκόνια και τραγουδούσαμε, χειροκροτήσαμε…. ελπίζαμε πως ο ήλιος, με δύναμή θα μάς απάλλασσε οριστικά από τον ιό, πως η πανδημία θα αποδεικνυόταν μία πολύ σύντομη παρένθεση στη ζωή μας….

την ημέρα και τα βράδια, όταν δεν έχεις πλατφόρμες θες να μιλήσεις, σήμερα-τώρα με τον-την Α-Β-Γ και πάλι απ’ την αρχή….ο χρόνος βλέπεις πως δεν σου αρκεί, σκοτώνεσαι ψυχολογικά, θες μια αγκαλιά, κάποιες ζεστές λέξεις, να αγκαλιάσω μια σιδερένια σόμπα της γιαγιάς…και η φλογερή καρδιά μας πάει για έκρηξη αφού είναι σαν κατσαρόλα πάνω στη φωτιά που στέρεψε το νερό…. τρανταζόμαστε από πάθη μας στην αγκαλιά της σκέψης μας και προσπαθείς να επικοινωνήσεις, να μιλήσεις με την αγάπη σου……βρες εσύ τρόπο…..

αν και το σύμπαν συγχρονίστηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε να έρθουμε σε επαφή, σκέψου, πως μας επέλεξε?... με μια άμεση εξοικείωση, μια απόλυτη σύμπνοια, με συζητήσεις του μυαλού που μόνο με ένα βλέμμα ταυτιζόμασταν… δε χρειάζεται να σε ρωτήσω γι’ αυτά, δε χρειάζεται να ακούσω τα χείλη σου να το λένε, προσπαθώ να ερμηνεύσω κάποιες χειρονομίες, τις χροιές της φωνής σου,….κάποιες κοφτές λέξεις σε κρυώνουν, ανασταλτικά σε όποιες ζεστές θετικές προεκτάσεις….τι θα ήθελε να πει τώρα ο ποιητής?.....τρία βήματα πίσω, μπορεί και περισσότερα….

πλησιάζω, απομακρύνεσαι….απομακρύνομαι, πλησιάζεις…

νομίζω πως έχουμε μια μαγεία, έχουμε ταυτιστεί πολύ σε πολλά… η μοίρα μας έφερε τόσο απρόσμενα τον έναν στη ζωή του άλλο, και δεν αντέχει να μας έχει σε μακριά… βρίσκει κάθε τόσο κάτι, ώστε ν’ ακουμπήσουμε ξανά, δεν αφήνει να μη λειτουργούν τα μαγνητικά μας πεδία…

ανήκω σε σένα, μα δεν είμαστε μαζί, δε μοιράζομαι τις ανάσες μας…το σ’ αγαπώ μου το νιώθεις, το αισθάνεσαι ακόμα και τώρα που δεν είσαι εδώ να το ακούσεις….

ανυπομονώ, για την επόμενη στιγμή που θα βρεθούμε, που θ’ αγκαλιαστούμε, που θα μπλέξουμε ξανά τα νήματά μας….

Σ' ΑΓΑΠΏ....

έλα μαζί μου, κάπου να πάμε χέρι με χέρι...

 ακούς καληνύχτα ... και μετά από ώρα είναι ακόμα online...

μέρα στη Χαλκίδα...

χάνομαι χωρίς ελπίδα
μέρα νύχτα στη Χαλκίδα
στο δικό σου το περίπου
και στα ρεύματα του Ευρίπου.

περπατώ στην παραλία

ναυαγός χωρίς σανίδα
που κι απόψε δε σε είδα!
ξέρω πως δεν έχω ελπίδα
εδώ πέρα στη Χαλκίδα
οι τρελοί μείναμε λίγοι
κι ο Σκαρίμπας έχει φύγει

ιλυ.........

...και νύχτα στη Χαλκίδα....

οι αγάπες συνεχίζουν...

ο έρωτας είναι παράλογος, μεταφυσικός, μαχητής.... γινόμαστε ήρωες, αγκαλιαζόμαστε πιό σφικτά, τα φιλιά μας ατέλειωτα, ζούμε στιγμές δίχως φόβο, ο χρόνος έπεται....οι όποιες πίκρες δεν τον φοβίζουν, τουναντίον τις γιατρεύει...

οι αγάπες συνεχίζουν...είναι βαθιές, κόκκινες...ανθοφορούν, καρπίζουν...

ιλυ...............................

 

Ιλυ.....