....μέρα δεν μένει δίχως σκέψεις και όνειρα που θυμίζουν τις ζωές μας....ο έρωτας μετέωρος έμεινε στα πρόθυρα...οι όμορφες στιγμές μας, οι ψυχές μας, πολεμήσανε χωρίς εφόδια, διεκδικήσαμε κι οι δυο μας κάθε νίκη, με νύχια και με δόντια την κρατήσαμε...ο κόσμος είναι μαγικός μας ανήκει...διαβήκαμε δρόμο μακρύ και πάντα ονειρευόμασταν ένα φωτεινό μονοπάτι...μ' ένα σεργιάνι στη ζωή μας μακρινό...μα όταν φτάσαμε στα σκαλοπάτια, δεν τολμήσαμε ν' ανεβούμε.......
ιλυ.....................................
έργο του Μοντιλιάνι
Καρυάτιδα......η ΠανΌμορφη ΓυναίκαΙλυ............
Καλημέρα ΟΜΟΡΦΙΆ ...
μου φαίνεται σαν να `ναι χθες
μα πάνε τόσα χρόνια
που σαν βιολί το σώμα σου
στα χέρια μου κρατούσα
με το ραδιόφωνο σιγά
μες στ’ απαλό σκοτάδι
θα τρόμαζες αν ήξερες
πόσο σε αγαπούσα
τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά...
Ιλυ......
οι κυράδες των βουνών και ολόκληρης της πλάσης μαζεύονται γύρω του κι αρχίζει να ξετυλίγεται η κόκκινη κλωστή της ανέμης ενός σαγηνευτικού παραμυθιού.....
τότε, δεν γνωρίζαμε ακόμα τι θα πει θάνατος.....και μείναν τα όνειρα.....βλέπω τις μέρες μου να φεύγουν μια και μια κι ούτε καμιά μου χαμογέλασε ελπίδα....
Ιλυ..........
γράφω σημαίνει είμαι ανήσυχος, αναζητώ, θέλω να δώσω ό,τι μπορώ, να ειμαι παρών.....να μιλώ ξανά και ξανά, να λέω τη γνώμη μου και τους στοχασμούς μου.....γράφω ζητώντας να γράφουν ο ένας στον άλλον.....σιγά, σιγά, από το γράψιμο των άλλων, από το πάθος να διαβάσω τον άλλο, γεννήθηκε αυτή η φοβερή επιθυμία μου για το γράψιμο...
γράφω, γράφεις…μέσα από το γράψιμο καταλαβαίνεις καλύτερα τον άνθρωπο, ακόμα και αν είναι ο δικός σου άνθρωπος....μαθαίνεις σκέψεις του και στοχασμούς του, ανησυχίες του και προβληματισμούς του που δύσκολα θα μάθεις μέσα από την όποια προφορική επικοινωνία.....
Ιλυ......στο γράφω, γιατί αν σε δω δεν ξέρω αν θα μπορέσω ούτε να στο ψιθυρίσω....
