après la fin

Κυριακή 13 Αυγούστου 2023

περπατώντας στο δρόμο με τις διχαλωτές σκιές....

η γυναίκα είναι ένα δάσος, βυθισμένο σε πολύμορφες σιωπές, που πρέπει ως σκηνές υπό την ομίχλη να τις αποκρυπτογραφήσεις....να ξέρεις να διακρίνεις, πώς το άγνωστο σιγά σιγά ξετυλίγεται μπροστά σου....μπορείς να χορεύεις όλο το βράδυ μ’ αυτή τη γυναίκα, όλη τη νύχτα στο κρεβάτι της σαν ο καλύτερος εραστής, αλλά με τίποτε δεν σου εγγυάται τη βαθιά της αγάπη, αν δεν είσαι σε θέση να βλέπεις πέρα από την ομίχλη.... μόνο εκεί φυτρώνουν ταυτόχρονα πεφταστέρια και ψηλοί ουρανοί, έλατα απαλλαγμένα από ενέχυρα τύψεων, δέντρα πυκνά αειθαλή ή φυλλοβόλα απομονωμένα, πουλιά που τραγουδούν και σε δελεάζουν σε ανάσες μυστικές και παμπάλαιο κι αμεταχείριστο φιλί....κολυμπήσαμε κάποτε μαζί σε νερά καθαρά.....τώρα εδώ θαλαττεύω μνήμες, νομίζω ξέμαθα να φιλώ....

Σάββατο 12 Αυγούστου 2023

κάνε μια ευχή...

πεφτοντας τα πεφταστέρια.....

"δωσ' μου απλώς ένα μέρος να σταθώ κι από κει μπορώ να κινήσω ολόκληρη τη γη..."

ένα μέρος ν' ακουμπήσουμε....μια παράγκα να στεγάσουμε την ψυχή μας....κι από κει και πέρα όλα μπορούμε να τα αλλάξουμε.....

το Λουλουδάκι μου, της ψυχής μου το Λουλουδι δε θα τ' αφήσω ποτέ να μαραθεί...με δροσερό νεράκι και γεμάτο απ' τα στολίδια της ψυχή μου.....

Ιλυ...........

εκεί που αλητεύει η ψυχή μου έχει πάντα φως......

Καλημέρα.....

να κεντήσουμε....

χαμογελούσες.....

ό,τι ονειρεύτηκα τόσα και τόσα βράδια,
ό,τι πεθύμησα με τόση αλλοφροσύνη,
ό,τι σχεδίασα με τόσο πυρετό,
μόλις σε δω, γλυκιά μου εξουθένωση,
στα μάτια και τα χείλη το αναστέλλω,
για μια στιγμή πιο απελπισμένη το αναβάλλω,
γιατί μονάχα όταν τα χέρια μου σε χάνουν
η πονεμένη φαντασία μου σε κερδίζει.....

κράταγα τα χέρια σου

κι έτσι είχε πάντοτε η ζωή ουρανό κι εμπιστοσύνη.

τα μαλλιά σου είναι μαύρα όπως μια νύχτα,

στο στόμα σου ανασαίνει ολάκερη η άνοιξη…

όλα μπορούσανε να γίνουνε στον κόσμο αγάπη μου,

τότε που μου χαμογελούσες.....

Ιλυ......