έχουν χαθεί....

 

οι λέξεις σου...

ιλυ.......

μερικές φορές νομίζω πως είμαι πολύ χαζός.....

σου "συμπαραστέκεται" ...

 πολλές φορές αδικείς αυτόν που σου "συμπαραστέκεται" ... επειδή δεν αντιδράς σε αυτόν που σε θύμωσε....

Σ' αγαπώ πολύ "συμπαραστατική"  Καρδούλα μου....

μου λείπεις.....

λίγα ψυχούλα αγάπης.....

 φορές εσύ μιλάς καθαρά και ο άλλος σου δίνει την εντύπωση πως δεν σε καταλαβαίνει....αυτό γίνεται όταν οι άνθρωποι δεν σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο....και τα λόγια μετατρέπονται σε δικές τους ιστορίες....

μερικές φορές οι ιστορίες μου διαφέρουν....γιατί έχει μπει η φαντασία και το όνειρο μέσα...δεν μπορείς αλλιώς να ξεπεράσεις δυσκολίες....

"γιατί?"....

"καταλαβαινόμαστε....." "αδελφέ μου".....

Ιλυ.......

τετ α τετ.....

"Θεέ μου, πόσο κοντά απ' την ευτυχία περνά ο άνθρωπος..."

Τσέχωφ

και αυτό πολλές φορές είναι τόσο.......μικρό.,..

με έντονη έκφραση αγάπης και τρυφερότητας....

 

Ιλυ........με έντονη έκφραση...

λαχταροπούλια.....

 όταν κατάλαβε πως σηκώνομαι ήρθε στα πόδια σήκωσε το κεφαλάκι της και δυό ματάκια, με μιά γλύκα με κοίταζε..... συνεχώς ώσπου να αρχίσω να τη χαϊδεύω....πάνω στο κεφαλάκι, γύρω απ' τα αυτιά, κατεβαίνοντας στη μύτη, αριστερά-δεξιά απ' το στόμα, στο λαιμό, στο σώμα, την κοιλίτσα.....και χρρρρρ, χρρρρρ η "Α...."

κάθε μέρα το πρωί, κάθε βράδυ που θα "τσιμπήσω", όταν καθήσω στον καναπέ να σου μιλήσω.....έχει πέσει τρις φορές απ' τον τρίτο στο κήπο, είναι Δεκατριών και πολύ δύσκολα ανεβαίνει τη σκάλα....

...

 καρδούλα μου.....

θα έρθει και για μας μια Κυριακή.....

Μην κλαις και μη λυπάσαι που βραδιάζει
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η βροχή δε μας πειράζει
εμείς που ζούμε μοναχοί 

τα καλοκαίρια μας μικρά
κι ατέλειωτοι οι χειμώνες  

Μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η απονιά δε μας τρομάζει
θα έρθει και για μας μια Κυριακή 

μη κλαίς......

σ'αγαπώ....

το κορμί σου .... ξεφεύγει

η πόλη άνοιξε τα φώτα της και φεύγει
σαν τρένο λούνα παρκ σε μέρη μαγικά
και το κορμί σου απ’ τα χέρια μου ξεφεύγει

πάρε με απόψε στην τρελή διαδρομή σου
δίχως εσένα είναι τα βράδια μου απρόσωπα

τα μάτια σου έκλεισες και μ’ άφησες απ’ έξω
άλλη μια νύχτα θα τη βγάλω στη βροχή
όλα για πάρτη σου απόψε θα τα παίξω
και θα σε χάσω μέχρι να ‘ρθει το πρωί.

όλος ο κόσμος μες τα μάτια σου χωράει
μα εσύ καλή μου στον κόσμο δε χωράς.

τα μάτια σου έκλεισες και μ’ άφησες απ’ έξω
άλλη μια νύχτα θα τη βγάλω στη βροχή
όλα για πάρτη σου απόψε θα τα παίξω
και θα σε χάσω μέχρι να ‘ρθει το πρωί.....

όλος ο κόσμος μες τα μάτια σου χωράει
μα εσύ καλή μου στον κόσμο δε χωράς.....

ιλυ............................................................

Άπειρα.....

 

ΜελισσΆνθη.....

σκέτο...... παρακαλώ....

 ώρα για ένα σκέτο.....

αναμένο με σπίρτο..... μονοπωλίου....

ίσως να μη φτάνει μια ομπρέλα...

Ιλυ.........................

κλειδωμένη από μέσα....

παντζούρια ανοιχτά, αναμνήσεις που σε αιχμαλωτίζουν,  

μυδειαματα στον ήλιο, χορτάρι, κισσος που αναρριχάται, μυρωδιές....βυθίζεσαι στο βαθύ άρωμα της μανώλιας.... 

πλησιάζεις στη πόρτα!!! …άνοιξε την εξώπορτα!!! …μα εσύ τρέμεις… και το στήθος σου φτερουγίζει …

έλαμπε κι εκείνη την ημέρα το φως στο φόρεμά της κι ήταν άσπρο...δεν είχε δέσει τα μαλλιά της, έπεφτε μια τούφα μέχρι το μάγουλο, ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν απ’ το παράθυρο…μέχρι που η πόρτα άνοιξε, κι αρχιζεις να τρέχεις....δε σταματάς!!!...είναι όπως την είδες στο όραμα σου,....

Όμορφο πλάσμα…μα η πόρτα, όπως πάντα, κλειδωμένη από μέσα...

Σ' Αγαπώ......

 

να σε κάνω αγκαλιά..

 

πάρτο αγάπη μου να λευτερωθούν τα χέρια να σε κάνω αγκαλιά...

ιλυ...............