πίστεψέ με.....

ψιθυριστά το «τι» και το «ε» τριγύρω στο λαιμό..."πίστεψέ με" αστεράκι, έτσι μιλώ για σένα....

μέρα με καφέδες σήμερα...για τη Μαρία που έφυγε....
όλη η πάνω ρούγα στην εκκλησιά...δεν υπάρχει corvit γιαυτούς...ούτε ο παπάς είπε κάτι...κοινωνισαν και αρκετοί...

φως της ύπαρξής μου,
απαρχής του εγώ μου,
ελευθερίας της πνοής μου,
μοναδικό μου μονοπάτι,
στις δύσκολες στιγμές,
στις επιλογές, συνοδηγός,
ήσυχη, γαληνια, αγαθή,
ανήσυχη, ενοχική σε κάθε σκιά της πράξης μου...
παλεύεις με τα σκοτάδια του ασυνείδητου, ομορφαίνεις τη ζωή με στιγμές αφού είσαι το νημα των στιγμών,
μ’ σένα μπορώ να βλέπω  τον ήλιο!!!...

πρωινό και πάλι μάτια μου, μία ακόμη ημέρα ξημερώθηκε
Θερμοκρασία ανεκτή,
με μια ζακετα στους ώμους
λέω να περπατήσω στα μέρη που αγαπώ
να συναντηθώ με τις στιγμές,
να αναπολήσω όσα όνειρα πέρασαν...κάπου από μακριά....τα λέγαμε και από δω....

...

μια συνεχής πάλη...

η αγάπη έχει πάντα τις εξηγήσεις της,
ο έρωτας δεν τις έχει, αυτή η αγάπη δεν μας παρατάει σύξυλους να φύγει όπως μας παρατάει ο έρωτας, είναι λέξη μεγάλης αντοχής, δεν τη βλέπεις ξαπλωμένη κάτω και διαψευδόμενη όπως βλέπεις τον έρωτα...
η αγάπη ειναι κι αυτή ένα αίσθημα που δε συμβαίνει ποτέ ταυτόχρονα και στους δύο και πεθαίνει πριν προλάβει να γεράσει,
αγάπη και έρωτας είναι μια διεκδίκηση, όχι μια κατάκτηση, είναι  μια πάλη..

Κική Δημουλά

σύμπτωση....

μια περίεργη σύμπτωση....
ένιωσες σαν να άφησες αφύλακτο κάτι....
άφησα αφύλακτο κάτι...και με το καρτελάκι "ανοιχτό"....
το ίδιο αντικείμενο....
χρησιμοποιείτο.....
ιλυ..... ιλυ.....

ενσυναίσθητη αντίληψη...

μια α αντίληψη καλή ή κακή...παίρνεις απόφαση..η αντίληψη είναι σωστή?....

πέρασε μια μέρα...ψες βράδυ είχα αντίληψη, σήμερα το πρωί, ίσως η ενσυναίσθηση, την άλλαξε..άργησε κάπως πολύ, έπρεπε αμέσως.....

κοίταξα το μοναχικό πανέμορφο λουλούδι....

κοιτώντας το βλέπω μια λαβωμένη ενσυναίσθηση....ίσως και τυφλά αδιέξοδα ενός τυφλού.....

κάποια στιγμή θα ”πληρώσεις”....
όποιος ξέρει να κάνει τη δουλειά του δεν έχει ανάγκη κανέναν...

ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε....

με ολίγον μωβ

Καλημέρα Αγάπη μου......

συνάντηση στο πάρκο...

μου αρέσει  το παρκοσου το βραδάκι, όταν η ησυχία και το σούρουπο σμίγουν στα τελευταίο φως που παίζει κρυφτουλι μέσα από τα δένδρα που σε περιβάλλουν...κάθομαι σ' αυτό το πάρκο για να φανταστώ μια συνάντηση δύο ανθρώπων, που ο ένας έρχεται από ψηλά και ο άλλος μόλις ανοίγει την πόρτα να βγεί...δεν ξέρω ακόμα που θα συναντηθούν αλλά μπορεί να έχει σχέσει το από πού φυσάει...περιμένω εδώ, ξέρω πως θάρθει....έτσι θα μπορέσω να συνεχίσω να γράφω....μύθους...μυθοπλασίες...επεκτάσεις μιας πραγματικότητας....που δεν είναι μόνο λόγια, είναι και μια δυνατή αγκαλιά που μας δίνει δύναμη να βαδίσουμε μπροστά,, που μας ενώνει...

κοιτούσα το φεγγάρι κι ονειρευόμουν ποτέ θα γίνει ξανά έτσι...ν' ακουμπάει στον ορίζοντα και να θες ν' ανεβείς πάνω του...

I Love You...

επανάληψη...

...5 με 7...μια επανάληψη.....

ο χρόνος αυτός είναι ο πιό Όμορφος της ζωής της....

Όλα τα γραφοσκαλίσματα είναι για έναν αναγνώστη...

την Αγαπώ.. άπειρα....

άπειρα χέρια...

τη θαυμάζω, έχει άπειρα χέρια...

με το πρώτο.....με το δεύτερο....με το τρίτο....με το τέταρτο....με το.....με το εικοστό τέταρτο χαϊδεύει την αγάπη..,..με το εικοστό πέμπτο επαναφέρει τα προηγούμενα αν ξεφεύγουν....

όταν Αγαπάς....

"όταν Αγαπάς έναν άνθρωπο πολύ...και τον εκτιμάς πολύ θέλεις να είναι τέλειος..."

Χρυσούλα Διαβάτη για τον Νικήτα Τσακίρογλου

I Love You...


θα κλείσω τα μάτια θ’ απλώσεις τα χέρια
να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια
αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη
θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει

γέμισε ροδοπέταλα....

 με τόσα πρωινά ροδοπέταλα, σαν να σε τύλιγαν...

Λούζεται η αγάπη μου
στο Γουαδαλκιβίρ
και τ' άνθη παίρνουν ευωδιά
απ' το γλυκό κορμί της
Τρέξε πέτα χελιδόνι
φέρ' της Βενετιάς βελόνι
να κεντήσει στο μαντίλι
τη χαρά της να μου στείλει
Μεταξωτά η αγάπη μου
μαντίλια μου κεντά
κι όλο φιλάει την κλωστή
και βυσσινιά τη βάφει...

I Love .......................................