πανσέληνος του Ιουλίου και η σκέψη σε ένα από τα ωραιότερα της μυθολογίας...... Ενδυμίωνας και Σελήνη......
ο Ενδυμίων νυχτώθηκε στο δάσος και αποκοιμήθηκε σε κάποιο ξέφωτο.....τον είδε η Σελήνη και θαμπώθηκε, έχασε μονομιάς το φως της, μελαγχόλησε....ο Ενδυμίων ήταν θνητός και η ωραιότητά του κάποτε θα χανόταν....ο Δίας άκουσε τις προσευχές της και αποκοίμησε τον Ενδυμίωνα για πάντα...από τότε η Σελήνη απαρηγόρητη μπορούσε μόνο να τον βλέπει σε ύπνο βαθύ, ωραίο, αλλά όχι εραστή!.... έκτοτε η Σελήνη αντανακλά μόνιμα μια λύπη ερωτική και έχει ένα φώς θλιμμένο...... από τότε έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια, η Σελήνη να περιστρέφεται γύρω από τον Ενδυμίωνα......όσο κι αν οι θνητοί επιχειρούν με τεχνολογικά επιτεύγματα να διαλύσουν τον μύθο, η μυστηριακή Ομορφιά της Σελήνης δεν διασπάται κι επιμένει.....
θα φέρει η θάλασσα πουλιά κι άστρα χρυσά τ' αγέρι να σου χαϊδεύουν τα μαλλιά να σου φιλούν το χέρι χάρτινο το φεγγαράκι ψεύτικη ακρογιαλιά αν με πίστευες λιγάκι θα ‘σαν όλα αληθινά δίχως τη δική σου αγάπη γρήγορα περνά ο καιρός δίχως τη δική σου αγάπη είναι ο κόσμος πιο μικρός...
είσαι εδώ τρέχεις πιο ‘κει κάνεις μια βόλτα και δε μιλάς που σου ζητάω...... ειλικρινά σε ικετεύω εδώ στην πόρτα.... το ξέρεις είμαι μια καρδούλα μια ψυχή
σβήσε το φως, σβήσ’ τα παλιά, σβήσε...... δεν είν’ ο έρωτας παιδί της λογικής....
Ιλυ.............γιατί είσαι ωραία, όπως ήταν ο άνθρωπος στην γέννηση του είδους του...., που τα περιλαμβάνει όλα και όχι σαν εμφάνιση....που το μεγαλείο και η ομορφιά της ψυχής σου αντικατοπτρίζεται σ΄αυτό που έχω δει.....γιατί ο Ωραίος άνθρωπος έχει θετική σκέψη και ενέργεια, έχει χιούμορ, ενθουσιασμό, υπομονή και ευγένεια, ξέρει να εκτιμά, ν’ ακούει και να μοιράζεται, έχει περίσσεια ψυχής και δείχνει πως σε νοιάζεται, γιατί είναι δοτικός, φιλότιμος, ειλικρινής, έντιμος, ευσυνείδητος, εργατικός, συνεπείς, που ξέρει τι θέλει, που δίνεται με πάθος σε αυτό που αγαπά με όλο του το είναι, γιατί γράφει και διαβάζει, γιατί αγωνίζεται και κάτω δεν το βάζει.....γιατί ο Ωραίος άνθρωπος πάντα βοηθά απ’ το υστέρημά του σύμφωνα με τις αξίες του και τα ιδανικά του, στα δύσκολα δεν κρύβεται και βγαίνει μπροστά, δεν ακολουθεί τον εύκολο δρόμο, τις εύκολες επιλογές συνειδητά, δεν γυρεύει να βρει δικαιολογίες με καλές προθέσεις, με διάθεση προσφοράς, δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν, έχει πάντοτε να πει ένα καλό λόγο για τον καθένα.....
αυτός είναι ο Ωραίος άνθρωπος....και τον αγαπώ.....με γεμίζει χαρά ("Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει"), με κάνει να θέλω να γίνω καλύτερος και να του μοιάσω!!!
"υπάρχουν πράγματα που τα περιμένεις χρόνια κι άλλα που συμβαίνουν μέσα σε μια στιγμή, καθορίζοντας για πάντα τη ζωή σου"
να δω τί θα πει.....είναι Ιούλιος, βράδυ, με μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό......
καμιά δε μοιάζει μ’ εσένανε μάτια μου είσαι το δάκρυ που καίει στα μάτια μου είσαι τ’ αστέρι που λάμπει τα βράδια μου είσαι ουρανός
πες μου τι θέλεις να σου χαρίσω ακόμα κι όλον τον ντουνιά μες στα χρυσάφια θα σε ντύσω γιατί δε μοιάζεις με καμιά. καμμιά δεν σου μοιάζει, καμιά είσαι εσύ ο θεός μου, εσύ μου ‘δωσες φως μου της καρδιάς τα κλειδιά, καμιά δεν σου μοιάζει, καμιά. πες μου τι θέλεις και θα στο δώσω κι αυτή την ίδια μου ζωή...
λόγια πνιγμένα σε σιωπή, μπλεγμένα με όνειρα μαζί ....
όταν μιλούσαμε μαζί, λόγια πολλά όλο σιωπή, μα δυνατά και δυνατά κι εγώ λοιπόν, θα πώ όσα έχω να σου πω, ειλικρινά, ειλικρινά μέσ' τη σιωπή, φιλούσες σώμα και ψυχή, τι μαγικό....η μαγική αυτή σιωπή που έκανε κρότο στη στιγμή σαν μουσική ....σαν μουσική λοιπόν κι εγώ, τραγούδι μ' όμορφο σκοπό......υπομονή.....θα ξεχαστώ.....
Ιλυ...........
άσε την αγάπη να μιλήσει, πάντα έχει κάτι, να μας πει
λόγια τρυφερά να ψιθυρίσει, και να κομματιάσει, τη σιωπή......
