ένα ακόμη....

πρωινό και αυτό... άνοιξα πάλι τα μάτια μου, έδωσε ο Θεός και μια ακόμη μέρα....κοιτώ το ρολόι, 9:55, ....άργησα.... γι'αυτό είμαι μακριά απ' τα γλυκά μελιά σου μάτια...

ιλυ......

σημαντικές στιγμές ...

χθές ήταν η μέρα.....μια μέρα που επέλεξες και βεβαίωσες με το βουλοχέρι σου....

εύχομαι οι επιλογές της ζωής σου να είναι επιτυχείς, όμορφες, να τις απολαμβάνεις, να τις χαίρεσαι...κι αν ποτέ αισθανθείς οτι έκανες κάποιο λάθος, αυτό να ξεπεραστεί ανώδυνα...

ιλυ......................................................................................

... τώρα σιωπή...

μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες....
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες
τώρα σιωπή...

πέτρωσε η φωνή και πώς να κλάψει
που ’φυγες εσύ, έχουν ανάψει
χίλιοι καημοί

μια φορά θυμάμαι...

ιλύ......

με τον δείκτη...

γραμμένο με το χέρι...

κάθε στιγμή αισθανόμαστε....

αυτός ο θρόνος προκάλεσε ρίγμα στη σχέση.... έπαιξε κάποιο ρόλο?

Άτλας... βουνό....
...

...δεν πρέπει να πέσουν....

μπορεί να φαινόμαστε δυναμικοί,...ισχυροί, τους θαυμάζουν όλοι, ή οι περισσότεροι....οτι κάνουν είναι ορθόσωστο, εμπνέουν ασφάλεια...δεν λυγίζουν, αλλά !!!....για να τα επιτύχουν το δουλεύουν πολύ, ψάχνουν διάφορους τρόπους ώστε να μπορούν  να ξεπεράσουν τυχόν δυσκολίες....αλλά !!!.... δείχνουν πως μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι τους, δίχως να αναζητούν βοήθεια κανενός,...αλλά !!!... συμπεριφέρονται έτσι γιατί πέρασαν κάποιο ή κάποια γεγονότα που τους τραυμάτισε και αποφάσισαν να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο νοιώθοντας πως έτσι  προστατεύουν καλύτερα τον εαυτό τους, πως πιθανές στεναχώριες θα είναι ελάχιστες, ή λιγότερες, πως θα αγχώνονται λιγότερο.... αλλά !!!...έχουν συναισθήματα...δεν τα εξωτερικεύουν....προσπαθούν να δείξουν οτι δεν συμβαίνει τίποτα, με ανέκφραστες γκριμάτσες... κι όμως έχουν την ανάγκη της αγάπης, της τρυφερότητας, του ερωτισμού... αλλά !!!.... αν συνεχίσουν να εκφράζονται ανέκφραστα, κάποια στιγμή θα σπάσουν....όπως φάνηκε να δείχνουν δυό τρις μέρες τελευταία...την τελευταία φορά που κάποιοι τόλμησαν να εκφραστούν ρωτώντας... πήραν στο τέλος μια παγωμένη απάντηση.... δεν είναι κακό να ζητούν ένα δάχτυλο υποστήριξης, ένα τρίτο ίσως και τέταρτο χέρι...δεν θα πέσει ο εγωισμός...ο χρόνος που πέρασε έδειξε πως ήθελαν μια αποφόρτιση, ήθελαν λίγη αισθητική αγάπη...

αυτό συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κάνουμε....δείχνοντάς τους θαυμασμό, εκδηλώνοντας την αγάπη μας....το έχουν ανάγκη....

ιλυ...........πάρα πολύ.............................

ένας φάρος για το βουνό...

πόσο σκοτάδι να σβήσουν αναλαμπές των δεκαοχτώμισι δευτερολέπτων....αλλά κάθεσαι εκεί... και σε ηρεμούν...

..η ελπίδα που σκορπίζει το ενάμιση δευτερόλεπτο φως ανάμεσα σε μακρά διαστήματα σκότους...

η μονη σκέψη του ...ήταν ν' ανέβει ως την κορυφή του φαναριού...και να τοποθετήσει ένα καθρεφτάκι...ώστε να στέλνει την αναλαμπή, το μήνυμα του φάρου και στο βουνό...

ιλυ ......  το μήνυμα των αναλαμπών του φάρου προς το βουνό...

μιὰ φορά κι ένα καιρό...το βραδινό μας παραμύθι...

μιὰ φορά κι ένα καιρό,
ήταν ένα γραμμόφωνο.
ένα ολομόναχο γραμμόφωνο.
Μα μπορεί και να μην ήτανε γραμμόφωνο
και να ῾ταν μόνο ένα τραγούδι,
που ζητούσε ένα γραμμόφωνο,
για να πει το καημό του.

μιὰ φορά κι ένα καιρό,
ήταν ένας Έρωτας.
ένας ολομόναχος Έρωτας
που γύριζε με μία πλάκα στη μασχάλη,
για να βρει ένα γραμμόφωνο
για να πει το καημό του.

«Έρωτα μη σε πλάνεψαν
άλλων ματιών μεθύσια
και μέσ᾿ τα κυπαρίσσια
περνάς με μι᾿ άλλη νια;
Έρωτ᾿ αδικοθάνατε,
Έρωτα χρυσομάλλη,
αν σ᾿ είδαν με μιαν άλλη,
ήταν ἡ Λησμονιά».

Μια φορά κι ένα καιρό,
δεν ήταν ένας έρωτας,
δεν ήταν ένας πόνος.
Ήταν μισός έρωτας -μισός πόνος-
και μια μισή πλάκα,
πού λεγε το μισό της σκοπό:
«Έρωτα μη σε… Έρωτα μη σε…
έρωτα μισέ… έρωτα μισέ…»

Θέ μου!
Μα δε βρίσκεται ένα χέρι!
Ένα πονετικό χέρι,
για ν᾿ ανασηκώσει τη βελόνα
και ν᾿ ακουστή ξανά,
ολόκληρος ὁ Έρωτας,
ολόκληρο το τραγούδι...

..........

κι όμως σαν σε αγκαλιάζει η νύχτα, σαν πάς στην άκρη της, πάνω σε κάποιο κλαρί κρέμεται μια ελπίδα....
ιλυ......Έρωτά μ........

τα όνειρα μοιάζουν με φεγγάρια...

Τα πιο ωραία πράγματα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις
και γίνονται τα θαύματα όταν πάψεις να επιμένεις.
Τα πράγματα τα όμορφα, όσο τα θέλεις χάνονται τυχαία,
κι ας ψάχνεις σε πολυόροφα, στα υπόγεια είναι η θέα.

Τα όνειρά μου μοιάζουν φεγγάρια που αλλάζουν,
τα φτάνω κι όλο πάνε πιο μακριά.
Και όσο τα γυρεύω, τους φόβους μου παλέυω
και πάω γι’ άλλα απ’ την αρχή ξανά....

ιλυ.......

ghosting....

δεν υπάρχει χειρότερο από το να νοιώθει κάποιος ότι βρίσκεται ................ μεταξύ προσμονής και απόρριψης και συνεχίζει να στέλνει απελπισμένα μηνύματα σε ...... covid...


αχ  και να γινόταν μια φορά
να 'ταν στη δική μου αγκαλιά
αχ  και να μπορούσα μια στιγμή
όλα να τα ζήσω απ’ την αρχή...
α. α. α. ....

I love her too much..

μη μου άπτου...

υπάρχει ένα Λουλούδι το "μη μου άπτου"......σαν εσένα....τα Λουλούδια ειν' για Σ' Ένα.....και κρύφτηκαν πίσω από....φοβούμενα....

να σε αγκαλιάζω.....

θα 'θελα να σ' αγκαλιάσω..... και σε στιγμές που γράφω, να μπορούσα να ψηφιοποιηθώ, να βάλω τα χέρια στον υπολογιστή και όταν τον ανοίξεις να βγουν να σ' αγκαλιάσουν......
να ακουμπίσω κάθε σημείο του σώματός σου.... να πάρω τα φιλιά σου, τα αποτυπώματα των κρινοδαχτύλων σου και να τα κάνω φορεσιά.....

Σ' Αγαπώ.......πολύ........


ειχε δει το φως και το φυλαξα βαθιά....αναστέναξε πολύ και ξαναβγαίνει να πάρει αέρα....

καλημέρα... μάτια ....... όμορφα...

ένα πρωινό....να ηρεμίσει η σκέψη, όταν δεν σε βλέπω...

ψυχικές και σωματικές ολοκληρώνουν ότι σκεφτόμαστε για αυτό που έχουμε στην καρδιά μας...
και οι σκέψεις μας να είναι τέτοιες που να ηρεμούν το χώρο που κινούνται....
να γινόταν να σ' αγγαλιάσω για να σε δροσίσω....
καλό βράδυ ΠανΌμορφη, ΠανΜυρωδάτη Jasmin....

ιλυ.......με τεράστια γράμματα....