après la fin

Τρίτη 1 Ιουλίου 2025

σαν πυρκαγιά...

ο έρωτας λογική δεν έχει, μήτε μέτρα βάζει,

σαν πυρκαγιά σε κατακαίει, και πόρτες δεν κοιτάζει

Ιλυ....

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2025

μια ζωή θα σ' αγαπώ...

Γύρισε να σ' αγκαλιάσω
Άσε με να σε χορτάσω
Στο κορμί αυτό το αγγελικό
Στο στόμα που φιλώ
Έτσι μια ζωή θα σ' αγαπώ
Άσε με να σε κοιμήσω
Κι αύριο για σένα ό, τι θες...

Ιλυ...

Ένα λουλουδάκι για σένα
Στης αυγής το φως ανθίζει,
σαν χαμόγελο που αγγίζει,
μια καρδιά που περιμένει
μια αγάπη να της φέρει.

Άρωμά του σαν ελπίδα,
σε ταξίδι δίχως γύρα.
Μια στιγμή το αγκαλιάζεις,
κι όλο κόσμο ονειρεύεσαι.

Το κρατάς σαν κάτι ιερό,
σαν μυστικό παλιό, γλυκό.
Και του λες: "για σένα ήρθα",
λουλουδάκι της ψυχής μου,
της ζωής μου το στολίδι...

Ιλυ...

το έκοψα απτην τριανταφυλλιά..

Ήλιε μου...

Είναι καιρός που φέρνει τον ένα στον άλλο κοντά

........

Πόσο ανάγκη έχω τώρα από ένα δικό σου φιλί

Πόσο μου λείπει η ζεστή σου ανάσα που χείλη θεριεύει..

Ζωντανεύει την καρδιά

Ήλιε μου, ήλιε μου

Έ--λα, ήλιε μου...

Ιλυ...

Λουλουδάκι...

Ιλυ...

Κυριακή 29 Ιουνίου 2025

Νεραϊδοβασίλισσά μου....

το Μυθιστόρημα του Ρόδου...

Ιλυ...

"θυμάσαι που?"...

ένα κόκκινο τριαντάφυλλο....θα το φυλαγες μέσα στ βιβλίο...είπα θα πάρω ένα...

να φυλαχτεί εκεί...

Ιλυ...

μη μιλάς...μίλα.....

Αχ! Πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς.
και δεν θα μιλάς, θα γίνεις φαφλατάς, θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .
Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’ την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις.
Κόψε τη γλώσσα σου. Για να είσαι τουλάχιστον σωστός.
Στα σχέδια και στα όνειρά μου, ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ
τη γλώσσα μου, γιατί νομίζω πως θα’ ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δε θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει:

ΜΙΛΑ!…

από το "Σώπα μη μιλάς” του Τούρκου συγγραφέα, Αζίζ Νεσίν. Η «κουλτούρα της σιωπής» αφορά άτομα και κοινωνικές ομάδες που σιωπούν για διάφορους λόγους.

Το να μιλάς δεν είναι ντροπή

Ό,τι κάνουμε είναι πάνω από εμάς

Αυτή τη γλώσσα που μιλάμε τη νιώθουν

Συνεννοούμαστε με τα δικά μας ελληνικά

Φοράμε ίδιο χρώμα φόρμες και αθλητικά

Μου λες πως είμαι αφηρημένος

Μου δείχνεις τα λουλούδια μου μιλάς για το χρώμα τους

Μωρό μου ξέρεις σ' αγαπάω πολύ μα

Αυτά τα ραπ δεν θα γραφτούν από μόνα τους...

ο χρόνος περνάει, οι αιχμές στρογγυλεύουν,...

από ένα φαινόμενο ΛΕΞ, που κάνει...και τι δεν κάνει... μόνο ο παππούς δεν φλεξάρει ΛΕΞ...Στίχος πολιτικός, χωρίς πρόταση...ειλικρινής και απολύτως ευθεία κοινωνική καταγραφή μιας γενιάς που μπορεί να μη μεγάλωσε στα υπόγεια, αλλά δεν έχει να ονειρευτεί και πολλά γι’ αυτό που έρχεται....

Σ' Αγαπώ ....

Θα κάνω κι εγώ συναυλία, που θα είναι θεόρατη....40000 την πρώτη φορά, 60000 την δεύτερη...είναι τόσο μικρές αυτές του ΛΕΞ....θα κλείσω το φαραωνικό αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης και θα έρθεις ΕΣΥ......Εσύ θα το γεμίσεις όλο με την παρουσία σου...θα εναλλασσόμαστε στη σκηνή, θα τραγουδάμε μαζί στη σκηνή....

Σ' Αγαπώ....