η αγάπη δεν σε εγκαταλείπει....

 

αναδρομή....

βαθιά αναπνοή, μακριά βουτιά

και προχωρώ καθέτως στο νερό,

κάθετη πτώση, μα ύπτια κολύμβηση-
πάντα η ύπτια θέση διευκολύνει
την αναδρομή....

βουτώ ξανά

στα λιμνάζοντα ύδατα της νοσταλγίας

εκεί όπου επιπλέει

η ληξιαρχική αποτύπωση

του πνιγμού του ονείρου....

Ιλυ....και προχωρώ.....

φεγγαρι μου...

 φεγγαρι μου.....λαμπρο....

 

Ιλυ......

πανσέληνος νοεμβρη...

πως θες να νοιώσω τη χαρά δίχως την αγκαλιά σου, κι η πιο λαμπρή πανσέληνος χάνει απ'την Ομορφιά σου....

 

συννεφούλα να γυρίσεις....

συννεφούλα, συννεφούλα να γυρίσεις σου ζητώ... ήμουν ερωτευμένος μαζί σου πρίν ακόμα σε γνωρίσω ....

Ιλυ.....καρδούλα μου,...

αγάπη μου ......

η αγάπη μου στα χέρια σου είναι κάτασπρο πουλί,

 έλα αγάπη μου και χόρεψε ίσα μ' αύριο το πρωί....

Ιλυ.......

με ένα χάδι........

δε ζητάω πολλά,

μονο αυτα που μου λες στο σκοταδι,

να τα πεις μία φορά,

με το φως το πρωί κι ένα χάδι........

Ιλυ ..........

ψηλά.....

 

κουβέντα με το εαυτό.....

όταν οι μουσικές σε ρίχνουν βαθειά, το να διαβάζεις είναι σαν ένα καράβι να σώζει έναν ναυαγό........η μοναξιά της ανάγνωσης είναι η πιο στενή συντροφιά της ψυχής μας.... ζωές άλλων, ταυτήσεις σαν ταξίδια, καθρέφτες ματιών,  .....μιά μυστική ψυχανάλυση .....

..."των απαλών καλεσμάτων, εκεί που μας καρτερουν στοργικές καρδιές, γλυκειες εξομολογήσεις, παρθενικός αγάπες, ...ζωή, εκεί που αισθάνονται οι ζωές μας κάτι σαν το αίσθημα που θα τρεμοσαλεύει μυστηριακά την εικόνα του ποιητή...."

Κ. Παλαμάς

Ιλυ........

ύστατος ερωτικός......

μην έχοντας από πού να πιαστώ, τρέχοντας πίσω από μια μαγική δύναμη που ήλπιζα να έχει η ίδια της η σκέψη....  

κοίτα πως πάει η ζωή, θαρρείς πως στέκει σε άρμα...κάποτε θα τη βρω, θα μαρτυρήσω, πάνω σε θάλασσες πλατιές..... αγαπημένη.....

γλυκιά αγαπημένη.....ιλυ................................

όταν η καρδιά άρχισε να χτυπά....

 

τριανταφυλλένια.....

 

ευτυχία....

 Ευτυχία..... είναι......

Ιλυ.......

χέρια, ν' αγκαλιάζουν....

 τα γηραιά δέντρα δεν σταματούν να μεγαλώνουν......

Ιλυ,......................

έχουν τόσα χέρια!!!!!!!!.....

Το βράδυ, τα δέντρα, είναι συλλογισμένα. Το ίδιο κ’ οι πέτρες.
Το ίδιο κ οι φωνές. Είναι σα να γυρνούν στο σπίτι τους
και να κλειδώνουν πίσω τους την πόρτα. Πίσω απ’ την πόρτα
μένει μια ολόγυμνη γυναίκα μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη.