après la fin

κάνε υπομονή χαρά μου...θα σηκωθούμε...μας περιμένει η Τοσκάνη, η Βαρκελώνη, η Αίγινα.....κι ένα μπαλκόνι μπροστά στη θάλασσα.....
ήταν ωραία χτες βράδυ...με δυο τσιγάρα, κι έναν ουρανό....τίποτα δεν πλήγωνε τη σιωπή μας.....

ιλυ.........

Τα όνειρά μας είναι πλοία
που πρόσμεναν στην παραλία
πρίμο καιρό για ν’ αρμενίσουν.

Κράτα μου, αγάπη μου, το χέρι
να ταξιδέψουμε σε μέρη
που ούτε κι ο χάρτης δεν τα γράφει.

ίσως, λέω ίσως,
ζητάμε πάντα κάτι διαφορετικό...
εσύ μιαν αγάπη,
ένα καλό ποίημα
που να χαϊδεύει τη ματιά σου όταν το βλέπεις
να κλείνει τα μικρά κενά...
και εγώ μιαν αγάπη ζωντανή, ερωτική...
που να μπορώ να κρύβομαι στην αγκαλιά της
και να ακουμπώ τους πόθους μου....
να γεμίζει ένα ακόμα μεγάλο κενό...
εσύ, μια λέξη, μια σκιά....
και εγώ μια πράξη, ένα χαμόγελο – ήλιο...
δεν ξέρω...
εξάλλου ποτέ δεν ήξερα τίποτε....

ίσως…

Ιλυ.....