Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022

μόνοι.....


 Έχω φυλάξει ερωτήσεις.
Έχω εκφράσει απορίες.
Έχω διαπράξει εγκλήματα.
Με κοιτάς σαν αιχμάλωτος
τυλιγμένος στης μοναξιάς το χρυσό περιτύλιγμα.
Έχω γεμίσει διλήμματα.
Έχω γεμίσει ιστορίες.
Έχω φιλήσει τον βάτραχο, για να φτάσω στον πρίγκιπα.
Και μετά σιωπή. Κι αεργία.

δεν θα αναρωτιομουν ποτέ για σένα.....

 κάπου έγραφε,...


βέβαια δεν θα αναρωτιομουν ποτέ για σένα, .....κι εσύ να προσπαθείς τον εαυτό σου....


Ιλυ......

ρυάκι ανάμεσα στα πλατάνια....

 


ο μόνος άνθρωπος....

 


Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2022

χαμογελάμε.....

 


μια όμορφη μέρα....

....κάποτε θα `ρθει μια όμορφη μέρα, ....τότε θα βρούμε λέξη να πούμε, γλυκιά σ’ όποιον πονά και το κουράγιο ν’ αγαπάμε....θα βγούνε πάλι φύλλα στα δέντρα, και θα γελούνε τα παιδιά...άσπρο λουλούδι θ’ ανθίσει στην πέτρα...κι όπως τότε παλιά, μάγους θα στείλεις να φέρουνε δώρα, αγάπης και χαράς...

ζητά ένα χάδι η ψυχή, το μπορείς μόνο εσύ....

ιλυ................με φωνή τρυφερή....

δίχως "αν" ερώτημα...

 https://apres-lafin.blogspot.com/2022/08/blog-post_0.html

μάτια μου...

 μάτια μου μες στα μάτια σου μεθάνε οι εποχές.....

ιλυ..............................

Ομορφιά.....

..... Ομορφιά..... ποιος δεν έχει χαθεί σε σκέψεις παρατηρώντας τις γλυκές αποχρώσεις – από το βαθύ καφέ μέχρι το πιο απαλό ροζ και το ασθενικό κίτρινο, από το πορφυρένιο μέχρι το χρυσαφένιο -,..... ποιος δεν έχει συλλογιστεί στο ταξίδι της αέναης επιστροφής,  που κάνουν ξανά και ξανά, χωρίς τελειωμό.....