μείνε, μείνε κοντά μου
μείνε ανάσα μου, μείνε καρδιά μου.
μείνε, μείνε κοντά μου
μείνε ανάσα μου, μείνε χαρά μου....
Ιλυ........πες μου τι θέλεις και τι περιστάσεις....
μείνε, μείνε κοντά μου
μείνε ανάσα μου, μείνε καρδιά μου.
μείνε, μείνε κοντά μου
μείνε ανάσα μου, μείνε χαρά μου....
Ιλυ........πες μου τι θέλεις και τι περιστάσεις....
πεινασμένο
πες μου τι πιστεύεις....
όπως κυλάει το νερό πάνω σε διάφανο βυθό, έτσι να 'ρθει για μια στιγμή να μου μιλήσει...
να 'ξερα που κοιμάσαι, που τριγυρνάει ο νους, σε ποιο λιμάνι να 'σαι....
η επικοινωνία, η ειλικρινή κουβέντα, οι εξομολογήσεις με έναν δικό σου άνθρωπο είναι εσωτερική θεραπεία της ψυχής
στο "μετεωρικό" παράθυρο δεν έφτανα να υψωθώ, να γαληνέψω, να σμίξω τα κρινοδάχτυλα με τον "ψαλιδοχέρη"....αγκάλιασα την ψυχή και συνέχισα....σε ένα δρόμο που δεν εχει τελειωμό.....η ψυχή έχει τις δικές της αναζητήσεις στα όμορφα και στα μη.....
ily......................
οι λέξεις όταν πέφτουν στο σώμα της νυκτός
μοιάζουν με καράβια που τις θάλασσες οργώνουν
με άνδρες που σπέρνουν και γυναίκες που μιλούν
μέσα στους ποππυσμούς των φιλημάτων
σαύρες περνούν μέσα στα ρίγη των ακτών
πελάγους που απλώνεται μέχρι την άμμο
με πλαταγίσματα με παφλασμούς
ολίγον πριν ο ήλιος ανατείλη
ενώ ακούονται φωνές των ραψωδών της ύλης
και αλαλαγμοί αλέκτορος ορθίου
επί μιας στήλης άλατος χωρών μεσημβρινών
όταν ογκούνται οι πόθοι στους αιγιαλούς
μυριάδων που πορεύονται μεσ’ στις ριπές του ανέμου
μπροστά στα μάτια των ολβίων κορασίδων
που κύπτουν με τα στήθη των εγγίζοντα το ύδωρ
το καθαρό νερό των ρυακιών
ώσπου να βρουν και να αισθανθούν στα σώματα και στας ψυχάς των
άνευ ορίων άνευ όρων...
Α. Εμπειρίκος
Ιλυ........άνευ ορίων (και) άνευ όρων...
σ' ένα κομμάτι από χαρτί
έγραψα τ' όνομα μου
τ' ακούμπησα στο χέρι σου
μαζί με την καρδιά μου
ήταν σφραγίδα μιας ζωής
το απαλό φιλί σου
τα χείλη μου ψιθύριζαν
παντοτινά δικός σου...
ιλυ..........